W 1995 roku pełnił funkcję asystenta Przewodniczącego Rady Programowej Fundacji Edukacji Ekonomicznej. W 1996 r. pracował w II Narodowym Funduszu Inwestycyjnym. Był sekretarzem osobistym, szefem gabinetu politycznego oraz doradcą ministra finansów Leszka Balcerowicza (1997–2000). Następnie przeszedł wraz z nim do Narodowego Banku Polskiego, gdzie był jego doradcą, a później dyrektorem Departamentu Zagranicznego NBP (2001–2003). Zasiadał również w Komitecie Inwestycyjnym Rezerw Dewizowych tegoż banku.

W latach 2000–2001 był także doradcą Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”. W latach 2003–2008 pracował w grupie Banku Światowego w Waszyngtonie jako zastępca dyrektora wykonawczego – członek Rady Dyrektorów Wykonawczych (Alternate Executive Director). Specjalizował się w ocenie projektów systemów finansowych krajów członkowskich (Financial System Assessment Programs); oraz w zarządzaniu aktywami i zobowiązaniami Banku Światowego. Był członkiem Komitetu ds. Oceny Efektywności Inwestycji Rozwojowych (Committee of Development Effectiveness). W latach 2008–2012 prezes zarządu i przewodniczący Komitetu Inwestycyjnego PKO Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych SA.