procesie świętojurskim, broniona przez adwokata Teodora Duracza, uniewinniona przez ławę przysięgłych. W latach 1926–1927 była sekretarką Komunistycznej Frakcji Poselskiej. W 1929 na polecenie władz partii wyjechała do Berlina. Od 1930 w ZSRR, gdzie była komisarzem sanitarnym Mossowietu (Moskiewskiej Rady) i pracownikiem naukowym Instytutu Higieny.
W czasie "wielkiego terroru" 23 sierpnia 1937 aresztowana przez NKWD, wcześniej wykluczona z WKP(b) za związki z Karolem Radkiem. 22 grudnia 1937 skazana przez trójkę NKWD na karę śmierci pod zarzutem aktywnego członkostwa w POW i związku z wrogami ludu, stracona 25 grudnia 1937 w miejscu egzekucji na poligonie NKWD w Butowie pod Moskwą, pochowana anonimowo.
Zrehabilitowana 24 grudnia 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR.
Jej mężem był jeden z przywódców Bundu, prawnik i adwokat Bronisław Grosser (1883-1912).
Bibliografia Żanna Kormanowa, Grosserowa Czesława, w: Polski Słownik Biograficzny t. IX, Wrocław-Warszawa-Kraków 1960–1961. Вандович-Гроссер Чеслава Казимировна (1886) // Открытый список