29 kwietnia 2001 przyjął chirotonię biskupią z rąk metropolity moskiewskiego i całej Rusi Alimpiusza, biskupów jarosławskiego i kostromskiego Jana, nowosybirskiego i całej Syberii Sylwana, kijowskiego Sawwacjusza oraz kiszyniowskiego i całej Mołdawii Zosimy.
W lutym 2004 został wybrany na metropolitę moskiewskiego i całej Rusi po śmierci metropolity Alipiusza. Jako pierwszy w historii hierarcha staroobrzędowy nawiązał kontakty z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym i podjął rozmowy w sprawie możliwej współpracy. Był również pierwszym zwierzchnikiem Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi Staroobrzędowej, który współdziałał z władzami świeckimi, uzyskując od mera Moskwy Jurija Łużkowa zgodę na odzyskanie przez staroobrzędowców dwóch cerkwi w stolicy kraju i odbudowę tradycyjnego centrum staroobrzędowców-popowców – Cmentarza Rogożskiego, na którym został pochowanyМогилы знаменитостей. Московский некрополь. АНДРИАН.. Jego inicjatywy wywołały kontrowersje wśród części duchowieństwa i wiernych Kościoła.
Wiele lat chorował na chorobę niedokrwienną serca. Zmarł w czasie procesji nad rzeką Wieliką w czasie wizyty duszpasterskiej w eparchii wiackiej wskutek czwartego zawału serca.
Miał syna i dwie córki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Metropolici moskiewscy i całej Rusi (Rosyjska Prawosławna Cerkiew Staroobrzędowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Rogożskim w Moskwie