W 1978 roku rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu, obejmując posadę dyrektora Instytutu Elektrotechniki WSI, którą zajmował do 1982, kiedy to został wybrany rektorem opolskiej uczelni technicznej. W międzyczasie uzyskał tytuł profesora nauk technicznych w 1986, a w 1991 stanowisko profesora zwyczajnego. Funkcję rektora opolskiej Wyższej Szkoły Inżynierskiej sprawował do 1987. W latach 1990–1996 był dziekanem Wydziału Elektrotechniki i Automatyki. Od 1997 jest kierownikiem Katedry Elektrowni i Systemów Pomiarowych, a od 2005 roku dyrektorem Instytutu Elektrowni i Systemów Pomiarowych POWrocławskie Środowisko Akademickie. Twórcy i ich uczniowie, op. cit., s. 233..
Należy do cenionych badaczy w zakresie metrologii przepływów i problemów metrologicznych. Od 1987 roku należy do Komitetu Metrologii i Aparatury Naukowej Polskiej Akademii Nauk, a od 1994 roku zasiada jako członek rzeczywisty Międzynarodowej Akademii Nauk Inżynierskich i Technologicznych. Przewodniczy Federacji SNT "Energetyka i Środowisko" w Warszawie oraz Radom Naukowym Instytutu Komputerowych Systemów Automatyki i Pomiarów i OBR GRE we Wrocławiu. Jest rzeczoznawcą audytorem Stowarzyszenia Polskich Energetyków, członkiem Rad Programowych czasopism naukowo-technicznych, m.in.