W 1927 został aresztowany i osadzony na Pawiaku, zbiegł z pociągu podczas przewożenia na rozprawę do Płońska.

1927–1928 na polecenie KC KPP przebywał w ZSRR, gdzie był słuchaczem Szkoły Polityczno-Wojskowej w Moskwie. Po powrocie w latach 1928–1931 więziony. VIII – X 1932 sekretarz KO KPP w Krakowie. Od listopada 1932 pracował pod kierunkiem Bolesława Bieruta w KC Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. Wkrótce osiedlił się w Kijowie, gdzie w 1935–1939 był więźniem łagru. Po zwolnieniu w Nowoczerkasku i Taszkencie.

Od lutego 1944 w Wojsku Polskim w ZSRR, zastępca dowódcy pułku ds. politycznych w 2 brygadzie kawalerii, brał udział w walkach o Warszawę, Puławy i Warkę. Od 22 września 1944 w Głównym Zarządzie Polityczno-Wychowawczym WP, a od października 1944 instruktor KC PPR. 20 listopada 1944 – 23 stycznia 1945 II sekretarz Komitetu Warszawskiego PPR i członek Prezydium Warszawskiej Rady Narodowej. Następnie skierowany na stanowisko II sekretarza KW PPR w Kielcach.