W latach 1984–1987 był prorektorem do spraw nauki, a od 1986 do 2008 roku był kierownikiem Katedry Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn. Zmarł nagle w dniu 31 lipca 2014 w Opolu.
Dorobek naukowy i odznaczenia Autor ponad 200 publikacji, 13 monografii oraz 5 patentów. Zapoczątkował i rozwinął nowy w skali międzynarodowej kierunek badań nad wieloosiowym zmęczeniem losowym tworzyw konstrukcyjnych. Był stypendystą IREX, Purdue University w West Lafayette, University of California w Los Angeles (1986–1987). Za swoją działalność naukowo-dydaktyczna otrzymał liczne odznaczenia i nagrody, w tym Nagroda I stopnia Ministerstwa Edukacji Narodowej (1989), Złoty Krzyż Zasługi (1984), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1994}. Należał do wielu organizacji naukowych: American Society for Testing and Materiale, ASTM Committee E08 on Fatigue and Fracture, The European Structural Integrity Society TC 3.1 Multiaxial, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej. Wypromował 9 doktorów, wśród których są m.in. Tadeusz ŁagodaWrocławskie Środowisko Akademickie. Twórcy i ich uczniowie, pod red. A. Chmielewskiego, wyd. Ossolineum, Wrocław 2007, s.236..
Przypisy