Architektura Jest to budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, oszalowana, orientowana. Wzniesiono ją na planie podłużno-centralnym. Obiekt sakralny jest trójdzielny, z wyodrębnionymi prostokątnym przedsionkiem, kwadratową nawą i prostokątnym pomieszczeniem ołtarzowym. Nad przedsionkiem wznosi się czworoboczna dwukondygnacyjna wieża-dzwonnica zwężająca się ku górze. Wejście do budynku prowadzi przez ganek na tralkowo-profilowanych słupach; podobne ganki zdobią wejścia boczne na elewacjach południowej i północnej. Nad nawą usytuowany jest pozorny bęben na planie ośmioboku zwieńczony również pozorną ośmioboczną kopułą.
Wnętrze świątyni nakryte jest płaskimi odeskowanymi stropami, dachy cerkwi kryte są blachą, dwuspadowe. Nad nawą dach jest ośmiopołaciowy, na wieży natomiast dach czteropołaciowy, zwieńczony niewielką cebulastą kopułką. Na czterech pozornych pendentywach widnieją postacie Ewangelistów. Od zachodu we wnętrzu znajduje się chór muzyczny z prostym balkonem, oddzielony potrójną, wspartą na dwóch słupach arkadą. Wewnątrz znajduje się eklektyczny ikonostas z początku XX w., prawdopodobnie wykonany w trakcie budowy cerkwi. W jego najwyższym rzędzie znajdują się cztery XVIII-wieczne barokowe ikony świąteczne: Wniebowstąpienie, Wprowadzenie Matki Bożej do Świątyni, Spotkanie Pańskie oraz Przemienienie Pańskie.