Po wojnie znalazł się w Austrii, następnie w Szwajcarii. W 1951 roku wyemigrował do USA, gdzie od nowa rozpoczynał karierę naukową. W latach 1956–1967 wykładał historię na La Salle University w Filadelfii. Pierwszą stałą posadę otrzymał w 1967 roku na Uniwersytecie Amerykańskim w Waszyngtonie. Od 1971 roku w Kanadzie jako profesor Uniwersytetu Alberty. Członek Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki i Ukraińskiej Wolnej Akademii Nauk, jeden z założycieli Canadian Institute of Ukrainian Studies (CIUS).
Publikował w ukraińskich emigracyjnych czasopismach (Ukrajińśki Wisti, Zustriczi, Suczasnist). Korespondował z Jerzym Giedroyciem, miał znaczący wpływ na ukraińską linię paryskiej Kultury.
Wybrane publikacje Вклад Галичини в українські визвольні змагання, 1948; Інтелектуальні початки нової України, 1958; Українська революція з перспективи сорокаліття, 1959; Проти Росії чи проти радянської системи, 1961; Україна в еволюції радянської системи, 1963; Україна між Сходом і Заходом, 1966; Четвертий Універсал та його ідеологічні попередники, 1968, 1977; Між історією і політикою: статті до історії та критики укр. суспільно-політ. думки. — [Б.