Na mocy decyzji prezydenta Ukrainy Leonida Kuczmy z 14 lipca 1999 do tych sił dołączyć miały wojska ukraińskie, od 1995 uczestniczące w programie Partnerstwo dla Pokoju. Ukraiński kontyngent wojskowy KFOR stanowiły następujące jednostki: 240 Samodzielny Batalion Specjalny (356 żołnierzy): w latach 1992–1999 stacjonował w Bośni i Hercegowinie (1992-1995 UNPROFOR, 1995-1996 IFOR, 1996-1999 SFOR). Na potrzeby KFOR w czerwcu 1999 czasowo przeniesiony do Kosowa, w listopadzie 1999 wycofany na Ukrainę i rozwiązany, 14 samodzielna eskadra śmigłowców (90 żołnierzy, wyposażonych w śmigłowce Mi-8 i Mi-24): 22 sierpnia personel eskadry został przetransportowany do lotniska w Skopje (Macedonia), skąd 25 dni później rozpoczął działania operacyjne. Na mocy rozkazu dowódcy Wielonarodowej Brygady Północ 7 grudnia 1999 przeniosła się do Camp Bondsteel. W marcu i kwietniu 2001 śmigłowce przekazano armii macedońskiej, personel jednostki wrócił na Ukrainę. 37 samodzielna kompania wsparcia logistycznego (108 żołnierzy): 22 sierpnia kompania została przetransportowana do lotniska w Skopje, gdzie objęła służbę ochrony bazy. Na mocy rozkazu dowódcy Wielonarodowej Brygady Północ 19 listopada 1999 przeniosła się do Camp Bondsteel i weszła w podporządkowanie polskiego batalionu (POLBAT).