Jako czternastolatek w stopniu kadeta trafił na jedną z galer rycerskiego zakonu, a w roku 1741 (w wieku 19 lat) wstąpił do Marine nationale.
Po przegranej Francji w wojnie siedmioletniej i zawarciu pokoju paryskiego w roku 1763 brał udział w odbudowie francuskiej marynarki wojennej.
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych
W roku 1775, na skutek całego ciągu nieporozumień, zatargów i starć władz w Londynie z trzynastoma koloniami w Ameryce Północnej, wybuchła wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Francja potajemnie wspomagała rebeliantów dostarczając broni, amunicji i zaopatrzenia, ale aż do 1778 roku pozostawała neutralna. Dopiero po zwycięstwach Armii Kontynentalnej rząd Jego Królewskiej Mości zdecydował się na zawarcie traktatu sojuszniczego i Francja oficjalnie przystąpiła do wojny.
Jako dowódca flotylli de Grasse służył pod rozkazami admirała Louisa Guillouet, hrabiego d'Orvilliers w czasie nierozstrzygniętej pierwszej bitwy pod Ushant (23–27 lipca 1778).
W roku 1779, dołączył do floty hrabiego Charles’a d’Estaing w Indiach Zachodnich odznaczając się w bitwach u wybrzeży Dominiki, Saint Lucia w roku 1780 i Tobago w 1781.