Iwan Aleksandrowicz Bogdanow, ros. Иван Александрович Богданов (ur. Jabłonowka, zm. 27 lipca 1942 w Kalininie) – radziecki generał porucznik, dowódca Frontu Armii Rezerwowych, funkcjonariusz organów bezpieczeństwa.
Życiorys Urodził się we wsi Jabłonowka w guberni tambowskiej.
W 1916 roku powołany do armii rosyjskiej. Służył w Pułku Grenadierów Lejbgwardii. Brał udział w I wojnie światowej, walcząc na Froncie Zachodnim. Posiadał stopień podoficerski i był dowódcą półkompanii.
W 1918 roku na ochotnika wstąpił do Armii Czerwonej w Tambowie, gdzie był kolejno zastępcą, a następnie dowódcą samodzielnego kompanii w oddziale CzK guberni tambowskiej. Następnie brał udział w walkach w czasie wojny domowej na Froncie Zachodnim i Front Południowy (radziecki)#1918–1921, gdzie kolejno był dowódcą kompanii, batalionu samodzielnego pułku WCzK. Później komisarzem wojskowym batalionu, zastępcą komisarza wojskowego brygady wojsk bezpieczeństwa, dowódcą samodzielnego batalionu specjalnego WCzK, szefem sztabu oddziału specjalnego WCzK guberni tambowskiej, zastępcą dowódcy 11 samodzielnego pułku kolejowego WCzK i dowódcą samodzielnego pułku WCzK.