W roku 1905 wystąpiła publicznie grupa określająca się jako fowiści; należeli do niej między innymi Henri Matisse, Albert Marquet, Georges Rouault i Henri Manguin. Ich obrazy były malowane czystymi, żywymi i zmysłowymi kolorami, a o wrażeniu wywieranym przez obraz decydował porządek barwnych powierzchni. Hedy i Artur Hahnloser umieścili dzieła tych artystów w kontekście twórców poprzedniej generacji mając świadomość, iż dla nabistów i fowistów bogatą inspirację stanowili Paul Gauguin, Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Odilon Redon.
Budynek thumb|250px|Widok muzeum od strony ogrodu Villa Flora została zbudowana w 1846, a w 1858 stalą się własnością dziadków Hedy Hahnloser-Bühler. Hahnloserowie wprowadzili się do Villa Flora jako młode małżeństwo, a Arthur Hahnloser prowadził w willi praktykę lekarską jako okulista. Budynek w latach 1862–1927 był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany. W 1908 Rittmeyer i Furrer, architekci z Winterthurer Museum, zbudowali w willi salon w stylu secesyjnym.
W 1995, w związku z przebudową willi na muzeum, dobudowano do niej hol wejściowy. Architektura budynku, autentyczne, zachowane wnętrza w połączeniu ze znajdującymi się w nich zbiorami sztuki oraz umieszczonymi w ogrodzie rzeźbami Maillola tworzą atmosferę mieszczańskiej kultury mieszkaniowej z przełomu XIX i XX wieku.