Zimą 1945 wyjechał do Polski: najpierw do Bydgoszczy, później Katowic (1946–1948), gdzie pracował jako fotoreporter tygodnika „Odra”. W 1948 zdał maturę i wyjechał do Warszawy. Absolwent Szkoły Głównej Planowania i Statystyki. Od 1950 prowadził pracownię dokumentacji fotograficznej w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym w Warszawie, gdzie wykonał dokumentację fotograficzną odbudowanych zabytków stolicy. Od 1951 na analogicznym stanowisku w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym Konserwacja Architektury Monumentalnej. Prowadził również zakład fotograficzny przy ul. Grójeckiej 40.
W 1953–1961 fotoreporter tygodnika „Stolica”, a następnie tygodnika „Perspektywy”. W 1990, wraz z likwidacją czasopisma, przeszedł na emeryturę.
Autor licznych wystaw i kilku albumów. Dysponował wysokiej jakości sprzętem, który wykorzystywał m.in. do fotografowania warszawskich budynków i ulic, często z nietypowych punktów (m.in. dachów domów, z samolotów i helikopterów). Z samolotu wykonał także fotografie ponad 300 polskich miast.
Od 1951 członek Związku Polskich Artystów Fotografików (legitymacja nr 127), od 1956 Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Należał także do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Zmarł w Zalesiu Górnym, pochowany na cmentarzu komunalnym w Piasecznie.