Sztab zatrzymał się w pałacu Lubomirskich, a pozostali powstańcy rozbili się w Kruszynie i okolicznych wioskach. Tam dowódca dowiedział się, że 40 Kozaków odprowadza z Częstochowy do Piotrkowa inspektora dróg żelaznych kpt. de Witte’a. Taczanowski natychmiast wydał rozkaz zaatakowania ich. Wycofujący się pod presją powstańców de Witte dotarł do Kłomnic i stamtąd poinformował telegraficznie dowództwo w Częstochowie o oddziałach powstańczych w rejonie Kruszyny i Borowna. Generał Taczanowski przewidując dotarcie rosyjskich posiłków, w nocy 29 sierpnia postanowił wyruszyć z Kruszymy do Koniecpola. Jednakże natknął się na nieprzyjaciela i nie mogąc ocenić sił rosyjskich, zaczął wycofywać się w kierunku północno-wschodnim. W międzyczasie nadeszły z Kłomnic posiłki dla wojsk rosyjskich. Gen. Taczanowski wydał rozkaz wycofania się do Nieznanic i Zdrowej. Strzelcy i kosynierzy ppłk. Franciszka Kopernickiego uformowali linię bojową. Tymczasem Rosjanie zajęli Witkowice i stanęli pod Nieznanicami. Zaskoczone oddziały powstańcze broniły się na polach pomiędzy Nieznanicami, Jackowem, Lgotą Małą i Kruszyną. Walka w Nieznanicach trwała kilka godzin. Oddziały ppłk. Kopernickiego atakowały z dwóch stron – od Częstochowy i Kłomnic. W końcu, nie mogąc przełamać rosyjskiej obrony, siły powstańcze wycofały się do miejscowości Zdrowa.