Szerokimi posunięciami pędzla, farbą nakładaną nożem malarskim, a nawet palcem, przedstawił drobną dziewczynę z rumieńcami na policzkach w białej koszuli na tle surowej szarej ściany. Wyraz twarzy, jej spojrzenie i niezauważalny ruch prawej ręki sięgającej pod koszulę stwarza wyjątkowo erotyczny nastrój. Usta dziewczyny, im dłużej się na nie patrzy, tym bardziej się uśmiechają. Obraz jest sygnowany w prawym dolnym rogu.
W 1651 roku Rembrandt ponownie namalował portret dziewczyny w oknie. Modelką wydaje się ta sama dziewczyna, lecz nieco starsza. Malarz eksperymentował, co było częste w jego dziełach o charakterze prywatnym. Zastosował tu szerokie, pojedyncze pociągnięcia pędzla, co stało się charakterystyczne dla jego późniejszej twórczości. Obie wersje obrazów Rembrandta znalazły naśladowców wśród innych malarzy. Pierwszym był już jego uczeń Nicolaes Maes, który w 1655 roku namalował własną wersję Dziewczyny w oknie. Obraz przez wiele lat był uznawany za dzieło Rembrandta.
Przypisy
Bibliografia Alexabder auf der heyde Wielkie muzea. National Gallery, wyd.HPS Warszawa 2007 . Douglas Mannering Życie i twórczość Rembrandta, wyd. Muza SA, Warszawa 1995 .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Portrety autorstwa Rembrandta Kategoria:Obrazy w Dulwich Picture Gallery Kategoria:Obrazy w Nationalmuseum w Sztokholmie