Diagnostyka Standardowym narzędziem do diagnostyki skoliozy niemowlęcej jest zdjęcie rentgenowskie, które wykonuje się w pozycji stojącej (jak w zwykłych skoliozach) oraz w przypadku niemowląt, które nie potrafią jeszcze chodzić, w pozycji leżącej na plecach z rękami do bokuThe rib-vertebra angle in the early diagnosis between resolving and progressive infantile scoliosis -MH Mehta – Journal of Bone Joint Surgery Br, 1972 – JBJS (Br) http://web.jbjs.org.uk/content/54-B/2/230.full.pdf..
Dwa podstawowe parametry do oceny idiopatycznej skoliozy niemowlęcej jest kąt Cobba oraz RVAD. Podstawowym celem diagnozy jest ocena progresywności, gdyż niemowlęce skoliozy progresywne należy leczyć niezwłocznie. Jeśli leczenie prowadzone jest przed drugim rokiem życia oraz kąt Cobba nie przekracza 55° to jest duża szansa całkowitego wyleczenia skoliozy postępującej. Największe kąty Cobba dla których zaobserwowano samoistne wyprostowanie skrzywienia wynoszą ok. 30-40° dlatego powyżej tych wartości należy uznać skoliozę za progresywną. Jeśli kąt Cobba jest nieduży (<30°) to podstawowym kryterium różnicującym jest kąt RVAD – dla kąta RVAD większego niż 20° w 80% przypadków skolioza jest progresywna. Dla RVAD mniejszych od 20° należy obserwować RVAD, jeśli się nie zmniejsza to jest to wskazanie do podjęcia leczenia.