Wyróżnia się trzy rodzaje samobójstw (koncepcja Emila Durkheima):
Egoistyczne – akt prywatny występujący na skutek utraty/zerwania więzi społecznych oraz izolacji. Fatalistyczne – pakty samobójcze na skutek presji w izolowanych grupach np.: sekty. Altruistyczne – akt publiczny wynikający z bardzo mocnej integracji ze wspólnotą i jej wartościami, wyróżniającym się przejawem cnoty, nie zaś obowiązku wymuszonego przez społeczność.
Często właśnie terroryzm samobójczy zaliczany jest jako altruistyczne samobójstwo. Najczęściej spotykane to zjawisko jest wśród religijnych organizacji terrorystycznych ruchu dżihadystycznego, takich jak Hamas, czy Hezbollah. Bezpośrednim celem zamachowca-samobójcy jest nie tylko doprowadzenie do własnej śmierci, ale także spowodowanie jak największej liczby ofiar wśród przeciwnika. Śmierć samego wykonawcy ataku terrorystycznego potęguje uczucie strachu, ponieważ dowodzi pełnej bezkompromisowości zamachowca oraz jego gotowości do złożenia ofiary w postaci własnego życia. Mimo iż jest o podłożu religijnym nawołującym do dżihadu, lecz występują także treści związane z patriotyzmem i nacjonalizmem. Niekiedy taki terrorysta samobójca poświęca się islamowi, walce z okupantem jako męczennik posiadający aprobatę społeczeństwa (w tym przypadku palestyńskiego) uznającego terrorystę za bohatera.