Z historycznego punktu widzenia tekst ten wskazuje na różnicę w sposobie myślenia pomiędzy Jezusem a faryzeuszami.
Fragment pierwszy zaczyna się od opisu ostatniej części ostrzeżenia jakiego Jezus udziela negatywnemu bohaterowi, który planuje przyszłość ale nie uwzględnia przyszłego życia. Fragment drugi to opowieść o spotkaniu Jezusa z wysoko postawionym faryzeuszem, który stara się namówić Jezusa by wraz z uczniami opuścił świątynię gdyż są nieczyści. Jezus opowiada się przeciw oczyszczeniu rytualnemu uzyskiwanemu przez obmycie w wodzie, porównując to do obmycia nierządnicy w wodzie wcześniej używanej przez psy i świnie. Nadmienia, że życie z nieba daje woda poprzez chrzest.
W tekście tym Jezus jest nazywany „Zbawicielem” (grec. Σωτήρ), co jest rzadkością w Nowym Testamencie, ale nie jest precedensem. Autor tekstu zakłada też, że zwykli ludzie powinni zmieniać swoje ubrania przed wejściem do świątyni, który to zwyczaj nie występuje w innych pismach. Wyraźnie też jest widoczne wrogie nastawienie autora do judaizmu, choć widać, że autor zna go tylko pobieżnie, gdyż nie potrafi uchwycić znaczenia rytuałów świątynnych. Wskazuje to, że autor tekstu nie może być Żydem, a proponuje się, że jest pochodzenia syryjskiego.