Był członkiem Polskiej Partii Robotniczej i żołnierzem Gwardii Ludowej, pełnił funkcję łącznika Sztabu Głównego i ośrodków dzielnicowych"Fragmenty Stuletniej Historii 1899–1999, relacje-wspomnienia-refleksje" praca zbiorowa, Oddział Warszawski SARP Warszawa 2000 . Po aresztowaniu 7 lipca 1943 został na uwięziony na Pawiaku, skąd 30 lipca 1944 przetransportowano go do obozu Gross-Rosen (Alina Przerwa-Tetmajer wymienia również KL Dachau i Buchenwald).
Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Warszawy, gdzie zaangażował się w działalność Polskiej Partii Robotniczej. Z jej ramienia skierowano go do pracy Biurze Projektowym ZOR (Zakładu Osiedli Robotniczych) przy Biurze Odbudowy Stolicy kierowanym przez Józefa Sigalina. W 1949 ukończył studia i obronił dyplom. W pracowni tworzył duet projektowy z Jadwigą Guzicką. Obojgu powierzono do realizacji potężny projekt, zabudowę zrujnowanego centrum Woli. W ramach Planu 6 letniego powstał projekt kompletnego założenia architektonicznego osiedli Młynów I, II i IV oraz kwartał zabudowy Muranowa Zachodniego pomiędzy ulicami Smoczą, Nowolipkami a Bellottiego, które jako rozpoczęte jeszcze w latach 40. odznaczały się kameralnym charakterem oraz funkcjonalizmem. Najbardziej znanym budynkiem zaprojektowanym przez Michała Przerwę-Tetmajera jest Dom Towarowy na Woli.