Musiała złożyć przyrzeczenie według roty, okazać komplet narzędzi (puzdro z brzytwami, nożycami, grzebieniami, kleszcze do zębów, szczypczyki stomatologiczne, słój z pijawkami i inne) oraz wykazać się umiejętnością wykonywania maści i opatrunków, znać anatomię i umieć stosować leki na urazy wewnętrzne. W praktyce zawodowej podejmowała czynności dentystyczne, chirurgiczne i okulistyczne: usuwała zaćmę i ciała obce z oka, unieruchamiała złamania, usuwała zęby, opatrywała rany, puszczała krew.
Była pierwszą w Polsce kobietą, która uzyskała dyplom chirurga, pierwszą cyruliczką znaną z imienia i nazwiska. Prawdopodobnie już wcześniej wdowy, np. z Krakowa, prowadziły zakłady cyruliczne (Bernatowa w XVI w. i jej poprzedniczka Katarzyna).
Jej dalsze losy nie są znane.
Postać jest znana dzięki badaniom prof. Zdzisława Gajdy.
Upamiętnienie W 2011 ustanowiono medal jej imienia wręczany zasłużonym chirurżkom szczękowym. Został zaprojektowany przez medalierkę Małgorzatę Kotównę i wykonany w jej pracowni w Krakowie. Laureatkami zostały: prof. Jadwiga Stypułkowska (2011), dr Maria Panaś (2018), dr hab.