Początkowo brała udział w walkach ulicznych, następnie opuściła getto, aby organizować ratunek dla ocalałych i pomagać w przedostaniu się do grup partyzanckich stacjonujących w pobliskich lasach.
Po wojnie pracowała w Centralnym Komitecie Żydów Polskich, który opiekował się setkami tysięcy uchodźców i ocalałych Żydów. W 1948 została odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy..
Wyemigrowała do Palestyny w 1948 roku. W 1949 roku napisała książkę Ludzie podziemia i wyszła za mąż za Me’ira Orkina. W tym samym roku urodziła pierwszą córkę.
Była sekretarzem hajfijskiego oddziału Mapam (Zjednoczonej Partii Robotniczej). W latach 1969–1981, a następnie 1984–1988 był członkinią Knesetu z list Koalicji Pracy. Jako parlamentarzystka skupiła się na kwestiach społecznych i sprawach kobiet.
10 kwietnia 1977 wraz Jehudą Dranickim, Aharonem Efratem, Eli’ezerem Ronenem, Me’irem Talmim i Dowem Zakinem opuściła Koalicję Pracy zakładając frakcję Mapam.