Może również przenosić w doku cztery barki desantowe.
Geneza i budowa Program budowy nowego okrętu desantowego został zainicjowany przez sztab generalny marynarki w maju 2002 roku. Projekt powstał w Hiszpanii w biurze koncernu Navantia i został zatwierdzony we wrześniu 2003 roku. Zdecydowano się na budowę dużej jednostki, według podobnej koncepcji jak amerykańskie okręty klasy LHD typu Wasp lub francuskie desantowce typu Mistral – stanowiącej uniwersalny okręt desantowy z dokiem i ciągłym pokładem lotniczym, umożliwiającym operowanie śmigłowców, a także samolotów. Założono, że okręt będzie specjalnie przystosowany do operowania z niego samolotów krótkiego lub pionowego startu i lądowania, pełniąc rolę pomocniczego lotniskowca, uzupełniającego lekki lotniskowiec „Principe de Asturias”. W marcu 2004 roku podpisano umowę ze stocznią Navantia. Pierwsze czynności związane z budową rozpoczęto w styczniu 2005 roku. Budowę prowadzono metodą modułową, z bloków – blok nr 320 wykonano w Ferrolu, a blok nr 330 równolegle w stoczni w Fene, po czym został dostarczony do Ferrolu. Za datę położenia stępki przyjmowane jest rozpoczęcie cięcia blach w obu stoczniach – 20 maja 2005 roku. Pierwsze bloki stępki położono natomiast na pochylni 21 lipca 2006 roku.