outer ministry, czyli tej części rządu, której członkowie noszą tytuły ministrów, lecz nie należą do Gabinetu (w praktyce ich ranga jest zbliżona do polskich sekretarzy stanu). Początkowo odpowiadał za kwestie przeciwdziałania wykluczeniu na rynku pracy. W 2009 został przeniesiony na urząd ministra spraw wewnętrznych, nadal pozostając poza Gabinetem. Po wyborach w 2010 otrzymał od premier Julii Gillard dodatkowe stanowiska ministra sprawiedliwości oraz ministra ds. prywatności i dostępu do informacji publicznej. W grudniu 2011 został przeniesiony na stanowiska ministra ds. służb socjalnych oraz wiceministra szkolnictwa (w australijskim systemie politycznym możliwe jest takie łączenie stanowisk).
5 marca 2012 został powołany w skład Gabinetu, otrzymując równocześnie trzy niezależne stanowiska: ministra ds. małych przedsiębiorstw, ministra budownictwa mieszkaniowego i ministra ds. bezdomności. W lutym 2013 jego portfolio zostało rozszerzone o kwestie imigracji i obywatelstwa, za to z jego kompetencji wyłączono sprawy małych przedsiębiorstw. W lipcu 2013, po dymisji premier Gillard i powrocie Kevina Rudda na stanowisko szefa rządu, został ministrem ds.