W trakcie II wojny światowej budynek schroniska był oparciem partyzantów oraz osób nielegalnie przekraczających granicę. Po wojnie, od 1950 obiekt był zarządzany przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Stan techniczny obiektu stale się pogarszał. W 1952 uznano, że nie nadaje się on do remontu i został rozebrany.
Oferta Schronisko posiadało dwa pomieszczenia i 13 łóżek oraz możliwość noclegu kolejnych 30 osób na siennikach. Oferowało posiłki i napoje w sezonie letnim.
Szlaki turystyczne Ze Szczawnicy w 1936 rozchodziły się następujące szlaki turystyczne: na Trzy Korony (982 m n.p.m.) przez Sokolicę (747 m n.p.m.), Czertezik (772 m n.p.m.) lub dolinę Pienińskiego Potoku oraz Zameczek Św. Kingi, Drogą Pienińską do Czerwonego Klasztoru, na Wysokie Skałki (1050 m n.p.m.) przez Jaworki i dalej przez Rabsztyn (847 m n.p.m.) z powrotem do Szczawnicy, do jaskini Aksamitka przez Rabsztyn i Aksamitkę (841 m n.p.m.), do Wyżnych Drużbaków przez Rabsztyn, Lipnik i Wietrzny Wierch (1110 m n.p.m.), do Drużbaków przez Wysokie Skałki, Folwark i Jurową (976 m n.p.m.), na