W 1601 r. wieś miała młyn i 61 domów, w 1715 r. liczyła 40 poddanych, a w roku 1828 – 67 domów i 427 mieszkańców. W 1867 r. we wsi założono szkołę. Mieszkańcy zajmowali się uprawą roli i pasterstwem, a w okresie letnim wędrowali do prac polnych na Nizinę Węgierską i do Austrii. Podstawowymi roślinami uprawnymi były owies, żyto, jęczmień, fasola, bób, groch, kapusta, buraki pastewne, od początku XIX w. również ziemniaki i koniczyna. Od 1818 r. przez 3 lata na terenie Jastrabej wydobywano niewielkie ilości węgla. W latach 1869–1872 wielu mieszkańców znalazło zatrudnienie przy budowie linii kolejowej ze Zwolenia do Vrútek, która przebiega tuż powyżej górnego końca wsi, a później na kolei. W 1890 r. we wsi panowała cholera, a latem 1910 r. część jej zabudowy zniszczył wielki pożar.
W okresie tłumienia słowackiego powstania narodowego faszyści zajęli wieś 8 września 1944 r. Po trzytygodniowych walkach pozycyjnych Jastrabá została wyzwolona z ich rąk przez armię rumuńską 31 marca 1945 r.
W latach powojennych mieszkańcy pracowali na kolei, w założonej w 1959 r. miejscowej spółdzielni rolniczej oraz w zakładach przemysłowych Kremnicy, Zwolenia i Żaru nad Hronem.