Z momentem śmierci H. Cichowicz w 1929 roku, pieczę nad zbiorem przejęła jej córka, Wiesława Cichowicz, która w 1936 roku zorganizowała uroczystość 25-lecia Zbiorów Ludoznawczych. Podczas wojny zbiory etnograficzne w przeważającej części uległy zniszczeniu. Po wojnie W. Cichowicz od nowa podjęła pracę terenową na obszarze Wielkopolski i na terenach tzw. Ziem Odzyskanych. Efektem tego była ogromna ilość zbiorów, która po jej śmierci, na podstawie testamentu, została przekazana Muzeum Archidiecezjalnemu w Poznaniu.
Część etnograficzna została udostępniona w otwartym 28 czerwca 1981 roku Oddziale Sztuki Ludowej im. Heleny i Wiesławy Cichowicz, a obecnie stanowi ona część zbiorów Muzeum Etnograficznego w Poznaniu, które jest Oddziałem Muzeum Narodowego w Poznaniu.
Od wybuchu II wojny światowej Działalność Towarzystwa Ludoznawczego w Poznaniu ustała. Reaktywowano ją w 1945 roku pod kierunkiem prof. Eugeniusza Frankowskiego, w ramach działalności Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Czas między 1945 a 1965 rokiem przyniósł dynamiczny rozwój badań i publikacji etnograficznych w historii ośrodka w Poznaniu. Wlicza się w to publikację trzytomowego dzieła pt. „Kultura ludowa Wielkopolski” w latach 1960–1966, pod kierownictwem prof. dr. Józefa Burszty.