Początkowo antropologia miasta zwracała uwagę na silne przyjaźnie, stosunki pokrewieństwa i solidarność etniczną wśród mieszkańców, obecnie miasta przedstawiane są jako miejsce fragmentacji, wyobcowania i relacji bezosobowych.
Rozwój antropologii miasta W latach 70. zainteresowanie antropologów zaczęło przenosić się z „antropologii w mieście” (patrzenie na miasto wyłącznie jako na miejsce badań) na antropologię miasta (antropologię o mieście – analiza relacji, symboli). Kontynuowano używanie wcześniejszej terminologii, aby stworzyć „mapę” zróżnicowania zjawisk miejskich oraz wypracować nomenklaturę. Na podstawie zestawienia ze sobą czynników ekonomicznych i politycznych Richard Fox wyróżnił miasta: administracyjne, handlowe, kolonialne, przemysłowych. Inni dodali typy takich miast, jak postkolonialne, modernistyczne i postmodernistyczne. Badania w miastach postawiły antropologii kilka metodologicznych i konceptualnych wyzwań. Antropolodzy miasta mieli wpływ na postrzeganie holizmu i analizy synchronicznej. Ekonomia polityczna stała się użyteczna w analizowaniu historycznych współczesnych sił, które wytwarzają nierówności wewnątrz i pomiędzy miastami.