Po przejęciu przez klasztor prawosławny obiekty zostały przebudowane w stylu bizantyjsko-rosyjskim. Kościół klasztorny zamieniono na cerkiew św. Hioba Poczajowskiego. W 1920, po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, kompleks budynków został zrewindykowany na rzecz zakonu karmelitów bosych i ponownie przebudowany, przez co odzyskał pierwotny wygląd. Karmelici przekazali następnie klasztor zakonowi Sióstr Opatrzności Bożej, które założyły w Dubnie szkołę dla dziewcząt.
Klasztor został zamknięty po 1939. Po II wojnie światowej zabudowania zostały zmienione na szpital onkologiczny. W 2004 za zgodą jego kierownika część pomieszczeń przekazano mniszkom Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego. Biskup rówieński Daniel polecił jego organizację ihumeni Annie (Kulinec), byłej p.o. przełożonej monasteru św. Mikołaja w Dubnie i przełożonej monasteru Narodzenia Pańskiego we Włodzimierzu Wołyńskim. Siostry uczestniczą w opiece nad pacjentami szpitala, trwa budowa cerkwi św. Agapita Pieczerskiego. Od 2018 r. monaster znajduje się w jurysdykcji Kościoła Prawosławnego Ukrainy.
Przypisy
Dubno, Barbary Kategoria:Obiekty sakralne w Dubnie Kategoria:Kościoły i klasztory karmelitanek bosych