Interpretacje i styl W centralnej części płótna malarz umieścił postać mężczyzny interpretowaną jako alegoria Przywary lub jako greckiego boga Wulkana lub Sylena. Wokół niej zgromadziły się trzy kobiety. Jedna z interpretacji odwołuje się do ustępu z szóstej eklogi Wergiliusza, w której poeta opisuje śpiącego Sylena, który niebacznie zostaje przyłapany przez dwóch pasterzy, Cromi i Marsilia, którzy wiążą go i razem z nimfą Ajgle zmuszają do śpiewania dla nich.
Paleta barw jest przygaszona, z czerwonymi i różowymi draperiami, błękitnymi i granatowymi odcieniami, które stanowią silniejsze akcenty kolorystyczne. Otoczenie postaci na Alegorii Przywary zostało przedstawione w sposób znacznie bardziej szczegółowo, z widokiem na stada owiec i postać nagiego mężczyzny leżącego na trawie. Na pierwszym planie przedstawiono młodego chłopca, który jest świeckim odpowiednikiem putta widocznego u dołu Madonny Sykstyńskiej Rafaela. Obok małego fauna, który rzuca winogronem, wije się pnący pasożytniczy bluszcz, który chwyta i nie puszcza.
Bibliografia Giuseppe Adani, Correggio pittore universale, Silvana Editoriale, Correggio 2007. . Mauro Lucco (a cura di), Mantegna a Mantova 1460-1506, catalogo della mostra, Skira Milano, 2006.
Kategoria:Obrazy Correggia Kategoria:Obrazy w Luwrze Kategoria:Malarstwo mitologiczne Kategoria:Wulkan na obrazach