Należeli do nich Fritz Wiedemann, oficer przy sztabie Pułku Lista, a następnie adiutant Hitlera w latach 1934–1939, oraz Hans Lammers, szef kancelarii Rzeszy.

Okres spokoju Hess po wojnie pracował jako sędzia. W 1934 roku został odznaczony Krzyżem Honorowym za Wojnę Światową 1914/1918. Ożenił się z Niemką Margarete Witte, z którą miał córkę Ursulę. Początkowo rodzina osiedliła się w Düsseldorfie, a gdy Hess został zmuszony do przejścia na emeryturę od 1 stycznia 1936 roku, w Wuppertalu. Po pobiciu przez bojówki SS na jesieni 1936 roku Hess przeprowadził się w październiku następnego roku wraz z rodziną do Bolzano we Włoszech, leżącym w części niemieckojęzycznego Południowego Tyrolu.

W świetle rasistowskich ustaw norymberskich, Hess został uznany za Żyda, a jego córka za półkrwi Żyda pierwszego stopnia. Już w czerwcu 1936 roku Hess wysłał do Hitlera list z prośbą o zmianę kategorii rasowej dla siebie i swojej córki. W liście powoływał się na chrześcijańskie i patriotyczne wychowanie oraz na swoją służbę w okresie I wojnie światowej.