W 1914 roku, po śmierci botanika Jacques’a Hubera, została dyrektorem Museu Paraense Emílio Goeldi. W tym samym roku napisała Catálogo das Aves Amazônicas (pl.: Katalog ptaków Amazonii). W 1915 roku Snethlage została honorową członkinią Brytyjskiej Unii Ornitologów. W 1921 roku odeszła jako naturalista viajante do Muzeum Narodowego w Rio de Janeiro. Kontynuowała swoje badania nad brazylijską awifauną, podróżując do Minas Gerais, Maranhão, Ceará, Espírito Santo, Santa Catarina, Paraná, stanu São Paulo oraz po brazylijskiej Amazonii. Prowadziła je aż do śmierci w 1929 roku, gdy zmarła z powodu wady serca, na łodzi, na rzece Madeirze. W ostatnim ze swoich listów wspomina o spotkaniu z angielską zbieraczką motyli Margaret Elizabeth Fountaine.
W latach 1905–1929, podczas swoich badań opisała wiele nowych gatunków ptaków, takich jak m.in.: smukłodziobek amazoński (Hemitriccus minor), drwal prążkowany (Hylexetastes stresemanni), czarnomrowik czerwonooki (Myrmeciza goeldii), mrówiaczek ciemny (Myrmotherula iheringi), mrówiaczek żółtawy (Myrmotherula sclateri) czy tyrańczyk rdzawoczelny (Phylloscartes roquettei).
Uznana w 2002 roku za nowy gatunek ptaka rudosterka kreskowana (Pyrrhura snethlageae) została nazwana na jej cześć (obecnie klasyfikowana jako podgatunek rudosterki amazońskiej Pyrrhura amazonum).