Głównym naczyniem pompującym krew jest położone grzbietowo serce (u części wijów też mniejsze, położone w spodniej części ciała naczynie brzuszne). U form prymitywnych, jak ostrogony, kikutnice i niektóre skorupiaków serce ciągnąć się może przez całe ciało lub jego większą część. U pajęczaków leży ono w opistosomie, u wijów w tułowiu, u licznych skorupiaków w tułowiu lub głowotułowiu, a u sześcionogów w odwłoku. Serce leży w zatoce osierdziowej i podziurawione jest po bokach wyposażonymi w zastawki ostiami, których liczba może być różna (najmniej jedna para). Typowo z serca odchodzą: aorta przednia i aorta tylna, które mogą być różnie porozgałęziane. W bardziej rozbudowanych systemach obecne są także arterie boczne (np. u skorpionów jest ich 9 par) oraz żyły zbierające natlenowaną hemolimfę z narządów oddechowych. U owadów spotyka się też mniejsze narządy tętniące u nasady długich przydatków (np. czułków), poprawiające ich ukrwienie.
Mięczaki thumb|400px|Anatomia małża z rodziny przegrzebkowatych. Tętnice zaznaczone na jasnoniebiesko;