Większość z nich była wyznawcami chrześcijaństwa, podlegali patriarsze Antiochii, ale byli zwolennikami monofizytyzmu lub monoteletyzmuBartikian H., „Η λύση του αινίγματος των Μαρδαϊτών” w: Αφιέρωμα στον Ανδρέα Ν. Στράτο, część pierwsza, Ateny, 1986.
Mardaici w Syrii Według źródeł, po arabskim podboju Lewantu, Mardaici zamieszkujący góry Libanu zachowali kontrolę nad swoimi osadami położonymi w najwyższych partiach gór. Kalifowie od około 660 roku próbowali ich wykorzystywać do obserwowania granicy z Bizancjum, ale Mardaici jako chrześcijanie byli temu raczej niechętni zwłaszcza że Arabowie zaczęli osiedlać na ich ziemiach obcych. W 671 roku Arabowie zdobyli Kyzikos a od 674 roku oblegali Konstantynopol. Bizantyjczycy wpadli wówczas na pomysł wykorzystania animozji między Mardaitami a Arabami i wysłali w góry Amanus swoich oficerów wraz z bronią i zaopatrzeniem. Mardaici chętnie przyjęli propozycje Bizancjum i rozpoczęli działania wojenne na tyłach muzułmańskiej armii Makrypoulias Christos G., Mardaites in Asia Minor w: Encyclopedia of the Hellenic World – Asia Minor, 2005. Udało im się zdobyć kontrolę nad terenami od gór Amanus aż po Jerozolimę (do której dotarli w 677 roku).