W sierpniu 1922 r. przybył do Bydgoszczy i od 1 września tego roku pracował w Miejskim Gimnazjum im. M. Kopernika w Bydgoszczy. W 1925 r. Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego uznało, iż posiada kwalifikacje zawodowe do nauczania historii i geografii w szkołach średnich ogólnokształcących i seminariach nauczycielskich. Rzetelna wiedza wyniesiona z uniwersytetu i talent pedagogiczny sprawiały, że osiągał znakomite wyniki w nauczaniu historii. Zajmował się również pracą naukową. Na łamach Przeglądu Bydgoskiego opublikował artykuł „U progu dziejów miasta Bydgoszczy”, a w przypisie do niego zamieścił tekst łaciński i swój przekład na język polski przywileju lokacyjnego miasta. Jego pasją były również krajoznawstwo i turystyka. Udzielał się w Oddziale Bydgoskim Polskiego Towarzystwa Turystycznego (członek zarządu).
Po zajęciu Bydgoszczy przez Niemców we wrześniu 1939 r. został aresztowany i osadzony w koszarach 15 Pułku Artylerii Lekkiej. Został zamordowany 31 października 1939 w „Dolinie Śmierci” pod Fordonem (obecnie dzielnica Bydgoszczy).