Wstąpił w 2009 do Partii Radykalnej, stając się jednym z wiceprzewodniczących tego ugrupowania, a dwa lata później zrezygnował z członkostwa w UMP. W wyborach parlamentarnych w 2012 uzyskał poselską reelekcję.
W kwietniu 2014 po rezygnacji Jeana-Louisa Borloo został p.o. przewodniczącego Unii Demokratów i Niezależnych. Pełnił tę funkcję do listopada 2014, bez powodzenia ubiegał się o przywództwo w UDI. W 2017 ponownie wybrany do niższej izby francuskiego parlamentu, w 2018 zrezygnował jednak z mandatu.
Przypisy
Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Politycy Unii Demokratów i Niezależnych Kategoria:Politycy Unii na rzecz Ruchu Ludowego Kategoria:Politycy Zgromadzenia na rzecz Republiki Kategoria:Ludzie urodzeni w Besançon
Kategoria:Urodzeni w 1961