Po ukończeniu Wojskowej Akademii Technicznej był związany z Wojskami Obrony Powietrznej Kraju Kraju oraz Wojskami Lotniczymi i Obrony Powietrznej (1982–1999), głównie jako inżynier sprzętu automatyzacji wojsk radiotechnicznych. W latach 1982–1987 był kierownikiem laboratorium w Zakładzie Zautomatyzowanych Systemów Dowodzenia w Wyższej Oficerskiej Szkole Radiotechnicznej, gdzie zajmował się radiolokacyjnymi podsystemami taktycznymi, imitatorami i symulatorami naprowadzania samolotów na cele. W latach 1987–1994 prowadził wykłady i zajęcia praktyczne z dziedziny urządzeń radiolokacji, urządzeń cyfrowych i symulatorów, a także zajęcia specjalistyczne w języku angielskim z kadrą Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej oraz 11. Dywizji Kawalerii Pancernej. Po ukończeniu kursu instruktorskiego w USA i zdaniu egzaminu na tłumacza wojskowego języka angielskiego, w latach 1994–1999 kierował lektoratem języków obcych w Centrum Szkolenia Radioelektronicznego.

Był obserwatorem OBWE w Republice Serbskiej (1997) oraz Czarnogórze (1998).