451..
Po wybuchu II wojny światowej 5 września 1939 opuścił Łódź przed zajęciem jej przez Niemców i udał się poprzez Ostróg i Równe do Lwowa. Pozostał we Lwowie po jego kapitulacji 23 września 1939 i okupacji przez Armię Czerwoną w wyniku napaści Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939. Władze radzieckie planowo niszczyły kulturę polską, a przedstawicieli inteligencji, działaczy społecznych i politycznych deportowały w głąb Związku Radzieckiego m.in. na Syberię, do Komi, Kazachstanu czy do republik Powołża i Gustaw Wassercug także został ze Lwowa deportowany. W czerwcu 1941 przebywał w Nowoanewsku w obwodzie stalingradzkim, następnie został skierowany do Sernowodska, a wreszcie do sowchozu „Kultura” w pobliżu Kujbyszewa w obwodzie kujbyszewskim, gdzie pracował jako zastępca głównego księgowego.
23 sierpnia 1944 zmarł na zawał serca w Kujbyszewie i tam został pochowany.
Z małżeństwa z Heleną z Fajgenbaumów (ur. 29 stycznia 1898) miał syna Jana Jakuba Stanisława (ur. 21 października 1924).
Jego siostra Dorota (Dora) Felicja (ur. 1899), dziennikarka, mieszkająca w Łodzi przy ul. Mielczarskiego 24 przebywała w getcie łódzkim.
Przypisy