Niemcy bowiem zdawali sobie sprawę, że w Togo – poza stolicą Lomé i dużą, 9-wieżową radiostacją w Kaminie – nie było żadnych celów o znaczeniu militarnym. Nominalny gubernator, książę Adolf Fryderyk VI, przebywał w Niemczech i zastępował go mjr Hans-Georg von Döring.

Przebieg 5 sierpnia von Döring w oficjalnym telegramie zaproponował Brytyjczykom zachowanie neutralności mimo działań wojennych w Europie. Powołał się przy tym na ustalenia konferencji berlińskiej z przełomu lat 1884/1885, gwarantujących neutralność obszarów w Dorzeczu Konga (formalnie jednak ten region Afryki nie należał już do tego dorzecza). Następnego dnia, Niemcy otrzymali odpowiedź od kpt. F. C. Bryanta z żądaniem kapitulacji kolonii. Wobec odrzucenia ultimatum w pobliżu Lomé pojawił się brytyjski krążownik. Von Döring nakazał ewakuację w głąb lądu, a miasto bez walki zostało zajęte przez Królewskie Zachodnioafrykańskie Siły Graniczne pod dowództwem kpt. E. Barkera. Bryant za ten sukces został mianowany podpułkownikiem i dowódcą całej operacji w Togo.