Odkrycie złóż ropy naftowej w Libii w 1959 roku spowodowało, iż Libia będąca w momencie ogłaszania niepodległości w 1951 roku jednym z najbiedniejszych państw na świecie, stała się państwem relatywnie bardzo bogatym. Jednakże wraz ze wzrostem bogactwa kraju, wzrastało równocześnie niezadowolenie społeczne spowodowane znaczną koncentracją zysków ze sprzedaży ropy w rękach króla Idrisa I i jego rodziny. Dodatkowo po kryzysie sueskim, w obliczu rosnącego w Libii i krajach ościennych poparcia dla idei panarabizmu, wrogów wewnątrz i na zewnątrz kraju przysparzały monarchii bliskie stosunki Libii z Wielką Brytanią i Stanami Zjednoczonymi posiadającymi swoją największą w rejonie śródziemnomorskim bazę lotniczą Wheelus Air Base (obecnie Port lotniczy Mitiga) na przedmieściach Trypolisu, z uwagi na liczbę personelu (ponad 4600 osób) zwaną „Małą Ameryką”.
Pod koniec lat 60. król Idris I znacznie podupadł na zdrowiu i książę Hasan coraz częściej pełnił obowiązki regenta w zastępstwie schorowanego stryja. W latach 1968 i 1969 odbywał wielokrotne podróże zagraniczne jako pełniący obowiązki głowy państwa, m.in. do USA, gdzie negocjował zakup myśliwców na potrzeby dla Libijskich Sił Powietrznych.