Hełmofon polski czołgowy thumb|Hełmofon lotniczy wz. 38 (wersja dla wojsk pancernych) Hełmofon polskiej produkcji pochodzący z okresu międzywojennego. Jego konstrukcja bazuje na haubie lotniczej wz.38. Hełmofon polski był drugim typem niestalowego hełmu używanym w wojskach pancernych i w lotnictwie - pierwszym był hełm skórzany. Hełmofony tego typu przeznaczone były dla załóg czołgów 7TP w których zamontowana została radiostacja. Produkowano je w latach 30. XX wieku w Wytwórni Balonów i Spadochronów w Legionowie. Masa hełmofonu wynosi około 700 gramów i była zależna od rozmiaru.
Zachowane egzemplarze Z racji małej liczby wyprodukowanych egzemplarzy jest to eksponat zaliczany do niezwykle rzadko spotykanych we współczesnych czasach. Obecnie w Polsce znajduje się zaledwie kilka tego typu nakryć głowy. Można zobaczyć je w: Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu, Forcie Czerniakowskim w Warszawie.
Hauba lotnicza znajdująca się w Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu ma stempel z rozmiarem 60. Hauba najprawdopodobniej noszona była przez jednego z członków załogi samolotu „Łoś”, który lądował awaryjnie na początku 1939 roku na terenie ZSRR, którego załoga została internowana.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Hauba lotnicza wz.38 na samolotypolskie.blogspot.co
Kategoria:Polskie hełmy wojskowe Kategoria:Oporządzenie Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej