Doroty).
Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy skręcony o 7° w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, składający się ze Starego Ratusza, Nowego Ratusza oraz kamienic. W wewnętrznej części tretu znajdują się trzy ulice: Przejście Garncarskie, Przejście Żelaźnicze i ulica Sukiennice oraz Zaułek Jerzego Grotowskiego. Przed laty, Stary Ratusz był siedzibą władz miejskich i sądu. Zmieniło się to dopiero w pierwszej połowie XIX wieku wybudowano Nowy Ratusz. To tam do dziś znajdują się gabinet prezydenta Wrocławia, a także odbywają się posiedzenia Rady Miasta.
Zgodnie z bazą TERYT nazwą własną wrocławskiego rynku jest „Rynek”.
Historia Lokacja i pierwotna parcelacja Rynku mały|Aksonometryczny plan Wrocławia z 1562, kopia Partscha z 1826 r. thumb|Rynek na planie z 1873 Rozplanowanie Rynku wiąże się z najwcześniejszą lokacją na lewym brzegu Odry w obrębie obecnych granic Wrocławia. Według historyka sztuki Mariana Morelowskiego w pierwszej połowie XIII wieku, zanim wytyczono obszar Rynku, znajdował się w tym miejscu budynek, w którym sprzedawano sukno. Budynek ten miał zostać wzniesiony znacznie wcześniej niż zabudowa przyrynkowa, która została wzniesiona niezgodnie z kierunkiem zabudowy tretu.