Zwyciężyła na tym dystansie oraz w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Lubow Finogenowa, Galina Kamardina, Popkowa i Ludmyła Aksionowa) na halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii.
Zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 400 m na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach (w składzie: Nikanorowa, Popkowa, Nadieżda Kolesnikowa i Natalja Czistiakowa). W 1973 zakończyła karierę lekkoatletyczną i przeprowadziła się do Lwowa.
Popkowa była mistrzynią ZSRR w biegu na 100 m w 1966 i 1967, na 200 m w 1965 i 1966 oraz na 400 m w 1970. Była również halową mistrzynią ZSRR na 100 m w 1971 i na 400 m w 1966 i 1971.
Wyrównała rekord ZSRR w biegu na 200 metrów (23,0 s 28 września 1968 w Meksyku), ustanowiła rekordy ZSRR trzykrotnie w sztafecie 4 × 100 metrów (do 43,4 s 20 października 1968 w Meksyku) i w sztafecie 4 × 400 metrów (3:33,0 29 sierpnia 1971 w Moskwie).
Rekordy życiowe Popkowej:
KonkurencjaData i miejsceWynikbieg na 100 metrów196811,3 sbieg na 200 metrów28 września 1968, Meksyk23,0 s
Po zakończeniu kariery lekkoatletycznej przeniosła się do Lwowa, gdzie pracowała jako inżynier w Instytucie Inżynierii Radiowej.