Samolot został zamówiony przez BuAer nie jako kandydat do produkcji seryjnej ale jako doświadczalna maszyna na której chciało sprawdzić nowe technologie konstrukcyjne z użyciem metalu.
Opis konstrukcji Hall XFH był jednomiejscowym, jednosilnikowym dwupłatowcem jednokomorowym o konstrukcji metalowej, ze skrzydłami i powierzchniami sterowymi ogona krytymi płótnem. Był to pierwszy amerykański myśliwiec z kadłubem o konstrukcji półskorupowej. Kadłub samolotu był wodoszczelny, został zaprojektowany aby długo unosić się na wodzie w razie awaryjnego wodowania. XHF miał podwozie stałe w układzie klasycznym z kołem ogonowym, podwozie mogło być odrzucone przed awaryjnym lądowaniem na wodzie aby zapobiec przewróceniu się samolotu w czasie lądowania.
XFH miał nietypowy układ skrzydeł, górne skrzydło miało niewielki skos do tyłu (6°), a dolne miało skos do przodu (4°), takie rozwiązanie zapewniało pilotowi znakomitą widoczność.
Napęd samolotu stanowił dziewięciocylindrowy, chłodzony powietrzem silnik gwiazdowy typu Pratt & Whitney R-1340-B o mocy 450 KM z metalowym, dwupłatowym śmigłem o stałym skoku.
Samolot mierzył 6,85 m długości, 3,35 m wysokości, rozpiętość skrzydeł wynosiła 9,75 m, a ich powierzchnia 23,68 m².