Po odbyciu kary duchowny wrócił do Moskwy i został proboszczem parafii Świętych Borysa i Gleba z godnością protojereja. Po śmierci żony w 1930 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Teofan.
13 grudnia 1930 w cerkwi Opieki Matki Bożej w Moskwie miała miejsce jego chirotonia na biskupa mińskiego i słuckiego. Do Mińska przybył w lutym roku następnego. W 1934 otrzymał godność arcybiskupa. Od 1935 był także locum tenens eparchii połockiej i witebskiej. Aresztowany w tym samym roku pod zarzutem przynależności do organizacji cerkiewno-monarchistycznej, został skazany na osiem lat łagru. Uwięziony w obozie na terenie obwodu chabarowskiego, został tamże aresztowany ponownie i skazany na karę śmierci. Został rozstrzelany 10 listopada 1937 w Chabarowsku.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Biskupi mińscy (prawosławni) Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim Kategoria:Ludzie urodzeni w Zdzięciole Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Rosjanie pochodzenia białoruskiego