Temperatury obserwowane w obiektach HH osiągają wartości rzędu 8000-12 000 K, podobnie jak w innych zjonizowanych mgławicach, takich jak obszary H II i mgławice planetarne, natomiast gęstości jakie w nich występują są rzędu od kilku do kilkudziesięciu tysięcy cząsteczek na cm³, porównując do ogólnie mniej niż 1000/cm³ w obszarach H II i mgławicach planetarnych.
Obiekty HH składają się głównie z wodoru i helu, które stanowią odpowiednio około 75% i 25% ich masy. Mniej niż 1% masy obiektów HH stanowią cięższe pierwiastki, a ich obfitość jest generalnie mniejsza niż w pobliskich młodych gwiazdach. Blisko gwiazdy źródłowej około 20-30% gazu w obiektach HH jest zjonizowane, ale ten stosunek spada przy wzrastających odległościach. To sugeruje, że materiał w biegunowym dżecie jest spolaryzowany i raczej ponownie ulega wymieszaniu przy oddalaniu się od gwiazdy niż ulega jonizacji pod wpływem późniejszych zderzeń. Jednakże materiał z końcowych fragmentów dżetu może ulec ponownej jonizacji, dając efekt jasnej „czapy” na jego końcu.