Znany ze swojej nienawiści i odrzucenia tego, co uważał za „negatywne” chrześcijaństwo; odegrał jednak ważną rolę w rozwoju nazistowskiego pozytywnego chrześcijaństwa, które odrzucało Stary Testament.
Życiorys Wczesna kariera Rosenberg urodził się w Rewlu (obecnie Tallinn w Estonii) w rodzinie Niemców bałtyckich wyznania kalwińskiego; jego ojciec był kupcem. Zgodnie z najnowszymi badaniami Rosenberg był pochodzenia niemiecko-estońsko-łotewsko-francuskiego. Studiował architekturę w Rydze (Łotwa) (ukończoną w 1917) i inżynierię w Moskwie. Podczas rewolucji październikowej stanął po stronie kontrrewolucjonistów, a po ich klęsce wyemigrował w 1918 do Niemiec. W styczniu 1919 dołączył do Niemieckiej Partii Robotników, która następnie przekształciła się w NSDAP. W 1921 został redaktorem naczelnym najważniejszej nazistowskiej gazety „Völkischer Beobachter”. Po nieudanym puczu monachijskim w 1923 Hitler wyznaczył Rosenberga na tymczasowego przywódcę NSDAP. Tę funkcję sprawował on do momentu zwolnienia Hitlera z więzienia. Hitler nie bez powodu wyznaczył na to stanowisko Rosenberga. Wiedział bowiem, że jest to człowiek o słabym charakterze, pozbawiony ambicji. Dzięki temu uniknął sytuacji, iż tymczasowy lider partii stałby się dla niego groźnym konkurentem.