Starca charakteryzuje spokój i godność, jego zamyślona twarz jest pogodna. Wspiera się laską, ale jednocześnie stoi wyprostowany, wydaje się silny. Jego postać i szaty przypominają pustelników i filozofów z dzieł Velázqueza (Ezop, Menip), które Goya kopiował. Druga postać kontrastuje ze starcem, jej zniekształcona twarz ma cechy potwora i przywołuje na myśl postaci z satyrycznych rycin Goi (cykle Kaprysy i Szaleństwa).
Tak jak w przypadku innych czarnych malowideł paleta barw jest bardzo ograniczona, dominuje czerń, ochra, brąz i odcienie szarości. To dzieło, podobnie jak cała seria, zawiera elementy właściwe dla XX-wiecznego ekspresjonizmu.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oryginalne rozmieszczenie fresków na ścianach domu Goi Opis dzieła w katalogu Uniwersytetu w Saragossie Opis dzieła w Artehistoria
Kategoria:Czarne obrazy Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado