thumb|left|180px|Otwór wejściowy do Złotopieńskiej Dziury thumb|left|180px|Nietoperz podkowiec mały w Złotopieńskiej Dziurze Z Sali Cyklistów w dół odchodzi 3 m długości korytarz doprowadzający do sali zwanej Salonem. Ma ona wysokość około 4,5 m i szerokość do 2 m. Od Salonu odchodzi jeszcze w północno-wschodnim kierunku ślepy korytarzyk o długości 3 m.
W północnej części Sali Cyklistów jest ciasna, 1,5 m głębokości studzienka, od dna której odchodzi prosty korytarz zwany Pasażem, o długości 6 m, wysokości do 2 m i szerokości do 1 m. Kończy się on 1,5 m wysokości progiem, za którym znajduje się skrzyżowanie szczelin zwane Rynkiem.
Złotopieńska Dziura znajduje się w piaskowcach magurskich i jest pochodzenia osuwiskowego. Jej dno zawalone jest skalnym gruzem, jedynie w niektórych miejscach na dnie znajduje się glina. Światło słoneczne dochodzi do korytarzy Sali Złomisk. Zimą nie zamarza. Roślin brak, występują natomiast pająki i motyle, a zimą hibernują nietoperze nocek duży i podkowiec mały.
Jaskinię odkryli 8 lutego 1997 r. grotołazi: B. Bubula, R. Dadel, T.