Struktura organizacyjna Polskiego Kontyngentu Wojskowego (PKW) w Iraku ulegała zmianom na przestrzeni lat. Początkowo (lata 2003-2005) w jego skład wchodziło dowództwo Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe i Brygadowa Grupa Bojowa oraz pododdziały wsparcia i zabezpieczenia, łącznie stanowiące ekwiwalent niepełnej brygady zmotoryzowanej (2400-2500 żołnierzy). Od 2005, wraz ze zmianą charakteru operacji irackiej, PKW był redukowany i w 2006 osiągnął liczebność batalionu zmotoryzowanego (jednak zachowano dowództwa dywizji i brygady).
Po 2008, tj. zakończeniu operacji w ramach Międzynarodowych Sił Stabilizacyjnych, w Iraku pozostało kilkunastu polskich oficerów, tworzących do 2011 Military Advisory Liaison Team - MALT (Wojskowy Zespół Doradczo-Łącznikowy).
OIF (2003) Polscy żołnierze stacjonowali w rejonie Zatoki Perskiej od kwietnia 2002 w ramach Operacji Enduring Freedom (formalnie stanowili część Polskiego Kontyngentu w Afganistanie). Po rozpoczęciu amerykańskiej inwazji na Irak, w trakcie początkowej fazy Operacji Iraqi Freedom (Iracka Wolność) polski kontyngent wojskowy stanowiły trzy faktycznie oddzielne zgrupowania: Polski Kontyngent Wojskowy w Bahrajnie (PKW Bahrajn) ORP Kontradmirał Xawery Czernicki (53 żołnierzy pod dowództwem kmdr. ppor.