Palamas znalazł się w więzieniu, a jego obrońca megadomestyk Jan Kantakuzen został wypędzony z Konstantynopola. W 1344 roku Akyndyn został wyświęcony przez patriarchę Jana Kalekasa na diakona. Kolejna zmiana w sytuacji politycznej cesarstwa doprowadziła antyhezychastów do utraty poparcia cesarzowej w 1346 roku. Na początku 1347 roku Jan Kalekas został złożony ze stolicy patriarszej, a Grzegorz Palamas wypuszczony z więzienia. W maju 1347 roku Jan Kantakuzen koronował się w Konstantynopolu na cesarza. Sobór zebrany w 1351 roku w Blachernach uroczyście uznał hezychazm za doktrynę ortodoksyjną i obłożył ekskomuniką Barlaama i Akyndyna. Potępienie to jest ponawiane co roku w tzw. niedzielę prawosławia.
Twórczość Akyndyn napisał 6 Mów przeciw najcięższym błędom Palamasowym (Antirretikój katá ton ponerotáton tu Palamá hajréseos), w których obalał credo Palamasa. Drugim jego podstawowym dziełem zwalczającym palamityzm jest O bycie i energii (Perí usías kaj energéjas), złożone z 6 ksiąg. Dwie pierwsze, dotyczące teologii, są dosłownym przekładem dzieła świętego Tomasza z Akwinu O prawdzie wiary katolickiej (De veritate catholicae fidei…).